suwimon's profile[เธอคนหนึ่ง...และเธอคนนั...BlogListsNetwork Tools Help

Blog


    September 06

    .......

    ฉากเก่าๆ ยังจำไว้ในใจ เคยรักเธอยังไง รักเธอดังเดิม ภาพทุกภาพยังตามติดอยู่ไม่หายไป เสียงหัวเราะบนความอ่อนไหว เจ็บปวดรู้ไหม ไม่อยากเคลื่อนไหว ไม่อยากทำร้ายใคร มันยังไม่พร้อมมีใครใช่ไหม จะขอรอเธออย่างเดิม เธออยากกลับมาไหม อยู่ตัวคนเดียวไม่เหลือใคร เหงาเกินไปบ้างไหมเธอ รออยู่ไม่ไปไหน ปล่อยให้เวลาผ่านฉันไป เพราะลืมเธอไม่ไหวไม่ได้อยู่ดี สิ่งใหม่ๆ ไม่เคยให้เข้ามา
    คนไม่มีเวลา แม้นานยังไง แค่พรุ่งนี้วันเดียวที่ตื่นมาหายใจ และเพื่อพร้อมรอเธอต่อไป เหน็ดเหนื่อยรู้ไหม ไม่อยากเคลื่อนไหว
    ไม่อยากจะรักใคร มันยังไม่พร้อมมีใครใช่ไหม จะขอรักเธออย่างเดิม เธออยากกลับมาไหม อยู่ตัวคนเดียวไม่เหลือใคร
    เหงาเกินไปบ้างไหมเธอ รออยู่ไม่ไปไหน ปล่อยให้เวลาผ่านฉันไป เพราะลืมเธอไม่ไหวไม่ได้อยู่ดี ความทรงจำที่ดีฉันขอให้มันไม่หายไป แต่เธอคงจะลืมเมื่อเธอมีใคร กาลเวลาอาจมีเงื่อนไข แต่แตกต่างจากใจของฉัน ที่จะรอเพียงเธอเหมือนเดิม ยังรออยู่ไม่ไปไหน
    ปล่อยให้เวลาผ่านฉันไป ฉันลืมเธอไม่ไหวไม่ได้อยู่ดี

    August 15

    ในทุกๆครั้ง

     
    ในทุกครั้งของชีวิต กับการที่เราจะเริ่มต้นใหม่ แต่กับกลับมานะจุดเดิมเสมอ มีใครสร้างพวกมันขึ้นมาหรือเปล่า ทำไมดูแสนยากเย็นนักในการที่จะเริ่มต้นใหม่เสมอ
     
    ทำไมดูเหน็ดเหนื่อย แสนลำบากอย่างนี้ อะไรๆรอบตัวแลดูแย่ไปหมด ทั้งๆที่รเพยายามไม่ให้มันแย่ไปมากกว่านี้ ไม่ดีเลยที่ทุกๆวันต้องมาเป็ฯแบบนี้  ทำให้มันมีความสุขมากเท่าไหร่
     
    หาความสุขมากเท่าไหร่ เรากับได้มาที่เป็นความทุกข์ทั้งนั้น มีแต่ความเหน็ดเหนื่อย มีแต่ความอ่อนล้าในสภาพจิตใจ อยากที่จะหยุดทุกๆอย่าง ไม่อยากที่จะเดินต่อไป แต่ทำไม่ได้
     
    มันหลายสิ่งหลายอย่าง เมือ่ไหร่ที่เราจะทำมันได้ซะทีนะ ยิ่งทำมันน้ำตายิ่งไหลออกมามากเท่านั้น พอมันมากเท่าไหร่ ไม่มีวันที่จะไหลย้อนกลับเลยสักครั้ง ไม่อยากร้องไห้
     
    ไม่อยากเจออะไรแบบนี้ อยากหลับลงไปตื่นขึ้นมา ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำไมมองไม่เห็นไรสักที เหนือ่ยมากไหมกับตัวเอง มากกว่าที่เคยคิดไว้ซะอีก อดทน และผ่านพ้นมันไปให้ได้เท่านั้นก้พอ
     
    คงมีสักวันนั้นหระ รออยู่นะนนั้น
    August 13

    เวลา

    แล้วเราจะกลับมา อะไรดีๆๆอาจเกิดขึ้นในชีวิต มันเริ่มขึ้นตั้งแต่เมือ่วาน
    July 06

    T_T.....

     
     
     
     
    เวลาที่ว่างเปล่า
    April 27

    อีกนานไหม

    เรือ่งราวในเมือ่วาน
     
    ณ. อ่างขาง สถานที่ที่น่าจดจำ มันทำใกดความสุข น้ำตา รอยยิ้ม และเสียงหัวเราะ ที่ยังคงจำได้เสมอ
     
    แม้เวลาได้ผ่านมาสักพักแล้ว แต่มันกลับจำได้ดี ที่นี่ทำให้เกิดบางสิ่งบางอย่างที่ประทับใจนั้น คือ มิตรภาพ
     
    และจะมีเสมอไป
    March 11

    อยากทิ้งตัวลงนอน

     
    อยากทิ้งตัวลงนอน ในที่ที่ใดสักแห่งหนึ่ง ที่ที่ไม่มีคนมากมาย ที่ที่ไม่มีใครรุจักเราเลยสักคน อยากหนีปัญหาไปให้ไกลแสนไกล
     
    บางเวลาอยากอยู่คนเดียวซะด้วยซำไปแต่ในดลกแห่งความเป็นจริงนั้น เป็ฯไปไม่ได้เลยอย่างที่เราคิด  บางสิ่งบางอย่างในชีวิต
     
    ของเราบางทีก็ไม่มีอะไรที่สำคัญกับตัวเราสักนิดเพียงแทกอย่างเราเข้าไปยุ่งเองทั้งนั้น แต่ที่สำคัญโลกไม่ได้หลอกลวงเรา แต่เพียงแต่เราเข้าใจผิดเองต่างห่าง
     
    เรือ่งบางเรื่องในชีวิต เราก็ยังคงไม่เข้าใจ และคงไม่อยากเข้าใจอารายที่มันผ่านไปอีกแล้ว สุดท้ายมันก็เป็นเวลที่ผ่านไปที่รเม่สามารถแก้ไขมันได้
     
    เพราะว่าเราไม่ได้อยู่กับเวลาในปัจจุบัน ที่ยังหาไม่เจอ ความสุขมันอย่ที่ไหน
    February 21

    รอนับวันเวลาที่จะผ่านพ้นมันไป

     
    ขอให้เขาไม่เสียใจกับสิ่งที่เราได้ทำมัน  ขอให้เขามีความสุขในทุกๆๆวันที่เขามีชีวิต ขอให้ความหวังดีของเขาและรวมถึงความหวังดีของเรา ขอให้มีกับเขาคนเดียว
     
    ขอให้เวลาที่เขาเหงา เศร้า มีน้ำตา เสียใจ ขอให้ไม่มีเกิดขึ้นกับเขา ขอให้เวลาที่เขามีความสุขอยู่กับเขาไปนาน ๆๆ นานจนเขามีความสุขกับมันมากที่สุด
     
    และที่สำคัญที่สุดขอให้เขาดูแลตัวเองดี ๆ หรือจะมีใครสักคนมาดูแลเขาให้ดีที่สุด ขอให้มันเป็นอย่างนั้น เป็นอย่างที่คิดไว้
     
    สำคัญที่สุด ขอให้เขาไม่เสียใจในสิ่งที่เราทำ และที่สำคัญยิ่งกว่า คือ ขอให้เราไม่เสียใจในสิ่งที่เราทำมัน ยังรักเสมอ
    February 20

    ใกล้แล้วสำหรับวันนั้นที่ควรเป็น

    เวลาได้ผ่านไปช้า ๆๆ ช้าจนเราทนไม่ไหวที่จะรอมันอีกต่อไป เรื่องราวในชีวิต ยิ่งผ่านวันเวลามาเท่าไหร่แต่ดูเหมือนทำไมไม่มีอารายที่เปลี่ยนแปลงไป
    October 04

    where is my love

     
     
     
     
     
     
    where is my love
    August 27

    .............ในวันนี้

    คนทีรักกันนะจะชอบในสิ่งที่เป็นส่วนด้อยของแต่ละคนนั่นแหละ

    May 02

    นานแสนนาน ไม่ได้เข้ามา

    เดินทางกับเรื่องเดิมๆ
    ที่เหมือนไม่เคยเป็นจริงได้สักที กับสิ่งที่ฉันฝันไว้
    จนใครดูถูกว่าเป็นเรื่องงมงาย
    ของคนไม่ได้ความ กับสิ่งที่ฉันทำ

    เวลาก็ล่วงเลยไป แต่เรื่องเดิมๆยังไปได้ไม่ไกล
    อย่างที่ใจฉันหวังไว้
    พยายามลงไปเท่าไรก็เหมือนว่ามันยิ่งทำยิ่งสูญเปล่า
    แต่ฉันกลับไม่ท้อใจ

    หากว่าโลกนี้ยังมีเรื่องราว ของคนที่ทำความฝันจนเป็นจริง
    สักวันคนนั้นอาจเป็นตัวฉัน

    หากพรุ่งนี้ไม่มีสิ่งที่เขาเข้าใจ แต่ว่าฉันจะทำต่อไป
    จนกว่าภาพความจริงจะเป็นเหมือนฝันไว้ คนคนนี้จะทำต่อไป

    กลายเป็นแค่คนคนนึง
    ที่เขาเรียกกันว่าคนไม่สำคัญ  ที่โลกไม่จดจำไว้
    ทำใจกับความเป็นไป
    แต่ฉันก็ยังแอบอมยิ้มทุกคราว ที่ฉันยังเดินก้าวไป

    จนกว่าโลกนี้จะไร้แสงดาว ฉันยังจะเดินทางต่อไป
    จนกว่าชีวิตจะหมดความหมาย



    จนกว่าโลกนี้จะไร้แสงดาว ฉันยังจะเดินทางต่อไป
    จนกว่าชีวิตจะหมดความหมาย

    หากพรุ่งนี้ไม่มีสิ่งที่เขาเข้าใจ แต่ว่าฉันจะทำต่อไป
    จนกว่าภาพความจริงจะเป็นเหมือนฝันไว้ ก่อนวันนั้นจะทำต่อไป

    หากพรุ่งนี้ไม่มีสิ่งที่เขาเข้าใจ ฉันจะทำมันต่อไป
    จนกว่าภาพความจริงจะเป็นเหมือนฝันไว้  ฉันจะทำมันต่อไป


    ----------------------------------------------------------------------------------
    December 25

    นานแสนนาน

     
     
    ไม่เคยมีสิ่งใดในชีวิตที่จะได้มาโดยง่าย
    ความฝันจึงมีค่าความหมายตรงความยาก
    บางครั้ง ความฝันก็เหมือนตัวหลอกล่อ
    ให้เราพาชีวิตผ่านวันเวลาไปโดยไม่ท่อแท้
    แม้ว่าจะเหนื่อยล้าปานใด
    ความฝันทำหน้าที่เป็นผู้ให้กำลังใจเราอย่างเงียบๆ
    เราอดทนแล้ว
    แต่ความฝันอดทนยิ่งกว่า
    เพราะมันสงบนิ่งรอคอยเราอยู่ที่ปลายทาง
    ไม่เร่งงเร้ากำหนดวันและเวลาที่เราจะต้องไปให้ถึง
    ขอเพียงเรามุ่งมั่นและตั้งใจ
    ว่า จะไป เท่านั้นพอ
    October 04

    สอบ

      ในที่สุดนรกที่แท้จริง
    เรื่องราวที่แสนโหดร้าย
     มันเหมือนกับการนั่งอยู่ในสนามรบ
    อันแสนทรมารที่สุด
    มาถึงนะเวลานี้แล้ว
    มันเหมือนได้ชัยชนะที่แท้จริง...
     เย้สอบเสร็จแล้ว นอนดีกว่า
    September 22

    อืม

     

    เพื่อนๆๆๆๆๆ  หายหัวไปไหนกันหมดเนี่ย

     

     
    September 06

    สุดที่รัก

     

    สุดเส้นทางปลายขอบฟ้าชะตาได้กำหนด

    ไม่อาจจะพบกันแต่ตัวฉันไม่เคยจะลืมเธอ

    ภาพเก่าคืนย้อนมาจุดจบ

    คือ น้ำตา และรักที่ยังคงไม่จางหาย

    22

     
    วันนี้ต้อง happy .
     
    เมื่อคืนตั้งนาฬิกาไว้ด้วยนะ เวลา 00.00
    ไม่น่าเชื่อว่าจะทำอารายมากมายขนาดนี้นะเนี่ย
    อยากเจออ่ะไม่เจอนานแล้วคิดถึงมากๆๆเลย
     
    คิดยังไงก็ยังเปนเพื่อนกันอยู่ดีนะ
          22 ส.ค. 50
     
    August 08

    T_T---

       สิ่งที่สำคัญบางสิ่งบางอย่างในชีวิตหายไป.....และไม่สามารถเรียกมันกลับมาได้
    เรื่องบางเรื่องมันจะอยู่ในความทรงจำตลอดไป.....
                                        หลับฝันดีนะปุย

    .....

    ช่วงนี้มีแต่อารยที่มันเศร้า